De wereld achter de horizon

dag 5 : woensdag 22 juli 2009

Deze vakantie zit er weer op, tijd om terug naar huis te gaan.  We nemen afscheid van deze mooie Opaalkust maar maken eerst nog een ommetje langs Arras.

Arras is de hoofdstad van Pas-de-Calais.  De stad heeft 2 indrukwekkende marktpleinen met rondom 155 Vlaamse barokke puntgevels en booggewelven.  Je krijgt een stijve nek van dit alles te bewonderen.  De ene gevel is al mooier dan de anderen.  Tijdens WOI zijn vele huizen verwoest maar ze zijn gelukkig heropgebouwd en gerestaureerd.  Aan de "Place des Héros" (heldenplein) staat het stadhuis met belfort, nog zo'n pronkstukje .  Vanop het belfort heb je een panoramisch zicht over de stad (de lift brengt je naar boven).  Bovenop het belfort waakt een schitterende gouden leeuw over de stad.  We struinen door de straten en langs de pleintjes van de stadscentrum, langs de abdij St.-Vaast (waar tegenwoordig het Museum voor Schone Kunsten is ondergebracht), de kathedraal en door de kunstwijk.  Arras heeft ook een aantal winkelstraten.  Maar onze tijd is beperkt, we moeten nu huiswaarts.  Als je meer tijd hebt, heeft Arras nog veel meer te beleven.  Loop maar eens binnen bij de toeristische dienst die in het mooie stadhuis zijn kantoor heeft.

Meer info over Arras

Foto hierboven : zicht op Wimereux vanop de kliffen

4de dag : dinsdag 21 juli 2009

Vandaag gaan we Wimereux bezoeken en een wandeling maken in "les dunes de la Slack".

De wandeling starten we op de parking, gelegen rechts van de D940 (komende van Wissant), direct na de brug over de rivier La Slack, net buiten Ambleteuse.  We lopen richting het strand, langs de monding van La Slack.  Hier ligt het Fort Vauban van Ambleteuse, een 17de eeuws fort dat op een rotspunt staat. Het controleerde vroeger de vaargeul van de haven van Ambleteuse. Werd gebouwd door Vauban in 1682-1690.  We vervolgen de wandeling over het strand langs de duinen.  Het is er echt rustig wandelen.  Hier zijn de stranden nog leeg.  Aan de eerste pointe (Pointe aux Oies) klauteren we omhoog en lopen voorbij de parking richting Wimereux.  Aan het voetbalveld loop je via enkele straten tot in het centrum van Wimereux.  De kliffen zijn hier onveilig en afgezet, daarom het ommetje via de achterliggende straten.  We nemen onze tijd om dit mooie badplaatsje met stijlvolle Anglo-Normandische gebouwen uit het begin van de 20st eeuw te verkennen.  Bij laag water kan je over het strand terug wandelen naar de tweede parking om daar de wandeling door de duinen verder te zetten.  Je gaat dan aan de 2de pointe de trap omhoog naar de parking.  Bij hoogwater (in ons geval), moeten we op onze stappen terug via het voetbalveld tot aan de parking.  Daar steken we de D940 over en volgen het wandelpad door de duinen tot aan de rivier La Slack. Een schitterend duingebied waar fauna en flora in alle rust z'n gang kan gaan.  Het laatste stukje van de wandeling moet je langs de rivier onder de D940 tot aan de parking.    

Wimereux : Oude chique en charme herleeft in Wimereux : de prachtige art deco architectuur is een lust voor het oog.  Het is heerlijk struinen door de straatjes van de kleine gezellige en sfeervolle familiebadplaats.  Zomers wordt de boulevard gesierd door vrolijke badhuisjes in blauw –witte kleuren.  En aan terrasjes voor een drankje en een hapje ook meer dan genoeg keuze.

Foto hierboven : het imposante stadhuis van Le Touquet-Paris-Plage

3de dag : maandag 20 juli 2009

Vandaag besluiten we naar Le Touquet-Paris Plage te rijden maar eerst maken we een stop bij "Le Cap Gris-Nez".

Het is nog vroeg als we op de parking aankomen.  Mooi aangelegde paden leiden je naar de kaap.  Het is een prachtig uitkijkpunt.  Het weer is mooi en helder en hierdoor zien we de krijtrotsen van de Engelse kust aan de overkant.  Je kan niet meer tot aan de rand van de kliffen komen en erop lopen.  Vele stukken natuur zijn afgezet en er wordt gevraagd om hier ook niet meer door te lopen.    De GR-Littoral loopt langs deze kaap en die volgen we een klein stukje, het pad loopt op ongeveer 2 meter van de rand van de kliffen.   Een mooi stukje natuur met schitterende vergezichten.   

Griz-Nez met zijn 45 meter hoogte, vormt samen met Blanc-Nez het beschermde gebied van de twee kliffen.  Griz-Nez met zijn respectabele leeftijd van 150 miljoen jaar, markeert het punt waar het Kanaal uitmondt in de Noordzee.  Je ziet er dagelijks een massa schepen voorbij komen.  Het is de drukst bevaren route ter wereld, meer dan 500 per dag.  

Le Touquet-Paris Plage  ... is een stad die om verschillende redenen doet dromen.  Het uitgestrekte strand, de ongerepte duinen, het vele groen, de jachthaven, het estuarium van de rivier de Canche ... Dit alles en nog veel meer maakt van Le Touquet een stad met talrijke gezichten.  Het begon nochtans allemaal heel bescheiden, als jachtterrein van een rijke Parijzenaar.  Z'n vrienden zouden het bosrijke gebied in de duinen ietwat smalend Paris-Plage hebben gedoopt en die naam is tot op heden bewaard gebleven.

Bij het binnenrijden van de stad vallen vooral de straten vol kasten van villa's in het groen op, verstopt achter hagen en omgeven door mooie stille tuinen waar je nauwelijks een teken van leven ziet.  Het is een mooi en welvarend stadje, waar altijd wel iets te beleven valt.  Maar toch blijft het er buiten de weekends in het hoogseizoen opvallend rustig.

Na een bezoekje aan het VVV-kantoor komen we buiten met een paar folders waarin wandelingen en fietstochtjes staan.  Overal in de stad zijn fietspaden aangelegd en je kan er ook makkelijk een fiets huren, maar onze voorkeur gaat toch naar de benenwagen.

We flaneren door de prachtig aangelegde straten en boulevards, langs de mooiste plekjes en de vele prachtige huizen in art-deco architectuur, zoals "Le Castel".  Ook het grote stadhuis valt op en lijkt meer op een kerk.  Leuk zijn ook de deels overdekte markthallen, waar het tijdens de wekelijkse markt een drukte van jewelste is.  Vooral in het centrum zie je vele mooie gebouwen uit de eerste bloeiperiode in de 20er jaren van de vorige eeuw.  De rue St-Jean is de winkelwandelstraat bij uitstek.  Je vindt er tal van (luxe) winkels, delicatessenzaakjes en snuisterijen.  De talrijke terrasjes van de restaurants en cafés onderweg nodigen uit tot gezellig verpozen.  In de straten dichtbij het strand en de zee heeft ook de vooruitgang toegeslagen (jammer).  Vele woningen, in Anglo-Normandische stijl, hebben plaats moeten ruimen voor inspiratieloze appartementen.

Le Touquet-Paris Plage blijft een modaine badstad, die zeker meer dan de moeite is, voor een uitgebreid bezoekje.       

Foto hierboven : Zicht op Cap Blanz-Nez vanop het strand van Wissant

2de dag : zondag 19 juli 2009

Wandeling : Le Sentier-du-Cap-Blanz-Nez : Wissant - Sombre - Haute Escalles - Strouanne -Wissant : 19 km

Vandaag staat een dagvullende wandeling op het programma.  Rugzak ingepakt met regenjas, fleece en genoeg proviand en drinken voor onderweg.  Voor we vertrekken kopen we in het krantenwinkeltje van het dorp de topografische kaart van deze omgeving (IGN 2103ET).  De wandeling is volledig bewegwijzerd maar een kaart op zak hebben, voor het geval van, is altijd beter. 

De wandeling start in de straat tegenover het gemeentehuis.   We wandelen door de straatjes van Wissant, steken de drukke D940 over en lopen al snel de velden in en de rust tegemoet.  Hopelijk houden we het droog vandaag, want een plekje om te schuilen, vind je hier niet snel. 

We lopen door een glooiend landschap met zo ver het zicht reikt graanvelden en af en toe een maïsveld.  Als we achterons kijken zien we Wissant liggen, het strand, de kust en de zee.  Schitterende vergezichten.  Al snel passeren we Herlen een mooie grote hoeve met een klein meertje.  Zo te zien nog in bedrijf.

We lopen nog een stukje oostelijk over kleine smalle zandwegen en op de T-splitsing gaan we noordelijk, richting het dorpje Sombre, met nu bijna constant zicht op de kust.

Net buiten Sombre, een paar huizen groot, houden we een korte pauze.  Er vallen zo waar een paar druppels regen, maar het zet niet echt door.  We halen de regenjassen boven, maar kunnen ze ook weer snel wegsteken.  We lopen weer oostwaarts en net voor het dorpje Hervelinghen gaat het weer richting het Noorden.

In het dorpje Haut-Escalles vinden we een bankje en verstevigen we de innerlijke mens.  Net buiten dit dorp lopen we eerst een stukje door een mooie holle weg om daarna weer richting kust te lopen.   Op een aantal velden is het graan al geoogst en liggen er van die grote ronde stroobalen.  Echt een mooi landschap.

De Kaap Blanc Nez komt ondertussen ook mooi in het zicht.

Maar we laten deze achter ons liggen en dalen af naar de duinen en het strand.  In Strouanne gaan we het strand op.   Er staat ondertussen een stevige wind (6 á 7 beaufort) en we moeten richting Wissant met de wind op kop.  Het is meer beuken tegen die wind.  Letterlijk uitwaaien.  Gelukkig is de temperatuur wel goed +/- 21 graden. De meeste wandelaars lopen de andere richting in.  Zijn zij slimmer ?  Er is onderweg ook niet echt een plekje om te rusten en te schuilen tegen de wind en het opstuivend zand.  Wel af en toe achterom kijken naar die imposante Cap Blanc Nez.

We halen de strandtent van Wissant en rusten moe maar voldaan uit in het zonnetje achter het glazen scherm met een koel glaasje witte wijn. 

Het is wel uitstekend weer voor de wind- en kitesurfers, die in grote getale aanwezig zijn.  Mooi om naar te kijken.

Wissant is een rustig maar aantrekkelijk plaatsje.  Er is een marktplein met het gemeentehuis en een klein en eenvoudig kerkje.  Er is een molen met museum (zijn we wel aan het restaureren), een paar hotels en B&B's, enkele horecazaken en souvenierwinkeltjes en de nodige handelaars voor de dagelijkse inkopen.  Maar het heeft zijn karakter als eenvoudig vissersdorp goed bewaard.  De straten rond het centrum worden gesierd met kleine vissershuisjes en je vindt er een aantal schitterende oude stijlvolle villa's uit begin 20ste eeuw. Tijdens het weekend was het wel druk met surfers, de straatjes rond het strand stonden vol met minibusjes en mobilhomes.  Misschien door het mooie weer ?  Tijdens de week was het er echter heel rustig.  Op woensdagmorgen is er de lokale markt, zeker de moeite om een keer over te lopen.

Foto hierboven : de kathedraal van St-Omer

1ste dag : Zaterdag 18 juli 2009 :

Saint-Omer / Clairmarais / Wissant

Na een heerlijk ontbijtje bij Odeli in Marke rijden we via de kleine wegen naar onze bestemming Wissant aan de Opaalkust.  We rijden door het golvende Vlaamse Heuvelland, langs de hopvelden nabij Poperinge.  In L'Abeele gaan we de grens over en vervolgen onze weg door Steenvoorde en Cassel.  

Saint-Omer wordt onze eerste stop. Het marktstadje is ontstaan in de 7de eeuw te midden van moerassen en waterwegen.  Het is er een drukte van jewelste en een parkeerplaats vinden is niet zo makkelijk.  Het is er wekelijkse markt.  Maar als we naar de rand van het stadje rijden, in de buurt van de "Jardin Public" vinden we snel een schaduwrijk plaatsje.  We lopen een stukje door dit landschapspark met tuinen in Franse en Engelse stijl.  Er is ook een arboretum en een dierenpark.  Vanuit deze tuin kan je via een tunnel en trappen naar de hoger gelegen stad en kom je uit bij het plein aan de kathedraal : een prachtig gotisch monument.  We lopen verder richting Markt en gaan eerst op zoek naar het VVV.   Daar worden we uiterst vriendelijk te woord gestaan en krijgen alle nodige informatie voor het vervolg van onze reis.  Op de wekelijkse markt is het druk.  Die Franse marktjes zijn toch heel anders dan bij ons.  De boeren uit de omgeving proberen hier hun eigen geteelde groenten, fruit en bloemen aan de man te brengen.  We dwalen nog een uurtje door de straatjes van de binnenstad en gaan daarna richting auto.

De vriendelijk dame bij het VVV-kantoor raadde ons aan om naar Clairmarais te gaan en daar in de moerassen/polders te gaan wandelen.  Zo gezegd, zo gedaan.  De Audomarois (Omer in latijn) polder is een uniek gebied en de enige polder in Frankrijk die nog gecultiveerd is : op meer dan 400 ha wonen en leven zo'n 40 tuinders.  Zij telen minstens 50 verschillende soorten groenten maar de streek is beroemd door de zacht smakende bloemkool en de knapperige witlof. 

Wij wandelen in het Natuurpark Romelaëre.  Tot eind 19de eeuw werd er turf gestoken.  Tegenwoordig is het een oase van rust en ontspanning.  In dit gebied met meertjes en riviertjes leiden paden je naar luisterzones en een vogelobservatiehut om de fauna en flora te ontdekken.  Op de terugweg steek je met een trekpontje een riviertje over om daarna terug bij de parkeerplaats uit te komen.  Het is een korte wandeling maar meer dan de moeite waard.  

Onze reis gaat verder richting kust.  In Le Wast eten we op het marktpleintje in de schaduw van een grote kastanjeboom op een bankje ons "selfmade" slaatje met boterhammetje. 

Heerlijk dit is echt vakantie !  Als God in Frankrijk.

We volgen de toeristische route naar Wimereux langs hele kleine smalle weggetjes door de glooiende velden en af en toe een slapend dorpje.

In Wimereux nemen we de kustweg naar boven langs Ambleteuse en Audinghen naar Wissant.  

We checken in in het hotel "Le Vivier", het hotel ligt aan de rand van het dorp en de kamer heeft zicht op de zee en een natuurgebied.

Effen opfrissen en omdat het nog vroeg is, besluiten we de omgeving te verkennen.  We ontdekken dat vlak naast het hotel een wandeling langs komt : "le-Sentier-du-Fartz" - een korte goed bewegwijzerde van 5 km - ideaal voor een avondwandeling.  Vanop de parking "la Motte au Vent" lopen we door een klein natuurgebied met meertje "le Petit Phare".  Er is een vogelobservatiehut en er loopt een kudde geiten. Het is er lekker rustig lopen.  De wandeling gaat verder door de "Dune d'Aval" (Aval-duinen) naar het strand en over de dijk richting het centrum van Wissant. 

Op deze website vind je het kaartje en de beschrijving van deze wandeling en nog vele andere wandelingen aan de Opaalkust, evenals veel info over de regio.