Zaterdag 12 juni 2010
Het Mechels Broek - in de schaduw van de Sint-Romboutstoren
Wandeling van 15 km vanuit Mechelen
Vertrekpunt : het station van Mechelen
Bereikbaarheid : makkelijk bereikbaar met trein en bus
Beschrijving van de wandeling : We vertrekken aan het drukke station van Mechelen maar al snel laten we deze drukte achter ons. Eens de spoorwegburg onderdoor, komen we in een oase van groen en rust. We wandelen langs de Dijle naar het Mechels Broek een klein natuurgebied in de schaduw van de Sint-Romboutstoren. Op een gegeven moment zien we zwanen, Canadese ganzen, Nijlganzen, blauwe reigers, ooievaars en aalscholvers, allemaal rustig genietend in dit stiltegebied. Daarna lopen we via Nekkerspoel naar het centrum van de stad en krijgen een aantal verrassende plekjes te zien : het Klapgat, het Groen Waterke, de Kraanburg, de "Botanic" en het gloednieuwe drijvende Dijle(wandel)pad.
Extra info over het gebied : Het Mechels Broek is een nat en open moeras dat tot het vroegere natuurlijke overstromingsgebied van de Dijle behoort. Aan het einde van de jaren ‘60 werden 2 grote zandwinningputten gegraven voor de aanleg van de E19 van Antwerpen naar Brussel. Deze putten zijn nu 2 grote en diepe vijvers. De grootste van de twee is bekend als 'de recreatievijver' omdat hij deel uitmaakt van het recreatiecentrum De Nekker. De kleinste, de 'reservaatvijver', ligt in het huidige natuurgebied en is erg in trek bij watervogels als rust- en eetplaats.
De maneblusser is de bijnaam voor een inwoner van Mechelen. Deze naam is een verwijzing naar een historische gebeurtenis uit de 17e eeuw. In de nacht van 27 op 28 januari 1687 was het volle maan en hing er een dikke lage mist. Een dronken man stapte uit de kroeg en dacht dat de toren in brand stond. Hij sloeg onmiddelijk alarm. De buren, uit hun diepste slaap opgeschrikt, trokken hun ramen open en konden alleen maar hetzelfde vaststellen. In een mum van tijd stond de hele stad in rep en roer en werd de noodklok geluid. Men snelde naar de plaats van het onheil en begon in ijltempo de blussingswerken te organiseren. Langs de 514 tredes van de torentrap gingen emmers water als een ketting van hand tot hand omhoog. Maar nog vóór de top werd bereikt, schoof de maan achter de wolken. De Mechelaars moesten toegeven dat ze door de nevel slechts de rosse gloed van de maan hadden gezien. Het maanlicht scheen immers door de klokkenramen en de Sint-Romboutstoren baadde in een zee van mist. Hierdoor ontstond de indruk dat er rook uit de toren kwam. Hoewel men probeerde de zaak stil te houden, konden de Mechelaars niet verhinderen dat er zelfs ver over de landsgrenzen hartelijk om werd gelachen. Een legende was geboren en de spotnaam zou nooit sterven.
Klik HIER voor het fotoalbum.
Ga naar Wandelwiki voor de GPS-track van deze wandeling.
