De wereld achter de horizon

Wil je zelf ook een keertje gaan wandelen  ?

Kijk op www.wandelwiki.be ; daar kan je wandelingen downloaden, waaronder een aantal van mezelf.  Of gratis deelnemen aan een van de wandelingen van de wandelpools.

In augustus zoeken we de heide op, want die staat op zijn mooist in deze periode.  Deze wandeling begint in het centrum van Netersel.   Even ten Noorden van "Nittersel", zoals de Kempenaren zeggen, ligt het Kleine Heike.  Omstreeks 1930 was hier nog heide.  Al snel laten we de bebouwde kern achter ons en lopen via de velden en de bossen naar de Steenselaersbeemden.  In de vorige eeuw werd in dit gebied, vlak onder de oppervlakte, leem gewonnen.  Er stonden steenovens in het veld die op hout gestookt werden.  De laatste stenen werden gebakken in 1884.  Hier en daar zijn nog kuilen te zien die door de leemwinning zijn ontstaan.  Dan komen we op de Neterselse Heide, een klein maar schitterend heidegebied.  Het is een belangrijk natuurgebied, broed- en rustplaats voor vogels als de grutto, wulp en de kokmeeuw.   Via de bossen en de velden lopen we weer naar het centrum van Netersel, de startplaats.  Een korte maar mooie wandeling door een klein maar schitterend en rustig natuurgebied.  

Praktisch :

Start : aan de kerk, de Hoeve, 5534 AC Netersel

Afstand : 8 km

Parkeergelegenheid : gratis in de buurt van de kerk

Horecagelegenheid : Eetcafé Peerels, Carolus Simplexplein 15, 5534 AJ  Netersel  - telefoon +31 497 681346  - website : www.peerels.nl

Aard van de wegen : aardewegen, fietspad, verharde wegen

Klik HIER voor het fotoalbum

Ga naar Wandelwiki voor de GPS-track van deze wandeling.

Meer info over dit gebied :

Netersel is een klein landbouwdorpje in de de Noord-Brabantse Kempen.  Het dorp maakt deel uit van de gemeente Bladel en is één van de Acht zaligheden. Het dorp telt juist geen 1000 inwoners.  Rond de dorpskern liggen weilanden en velden voor landbouw, veeteelt en boomteelt.

De Neterselse Heide is een beschermd natuurmonument, gelegen ten noorden van Netersel en eigendom van het Brabants Landschap, ca 229 ha groot.  Het werd in 2004 gekocht voor € 1 van de gemeente Bladel. 

Het is een gevarieerd gebied waarin veel oude Brabantse landschapsvormen terug te vinden zijn : heide, vennen, beekdalen en bossen.  Je vindt er droge maar vooral ook natte heide.  Een zeldzaam bostype is het berkenbroekbos.  Dit bestaat uit open begroeiing van zachte berk op zure, voedselarme natte bodem. Het bos groeit traag en de bomen worden niet hoger dan 5 à 10 meter.  Er komen zeer veel verschillende planten en vogels voor.  Om de Neterselse Heide in goede conditie te houden worden enkele delen van het gebied begraasd. 

zondag 22 augustus 2010

Het is nog vroeg en heerlijk rustig op deze zaterdagmorgen als ik de auto parkeer op de parking aan de Vetpeelweg in Weert.

Vandaag loop ik met mijn trouwe viervoeter Bo een grensoverschrijdende wandeling door de Laurabossen en het Grensmoeras.

Het is een mooie afwisselende wandeling, grotendeels over onverharde paden  : het eerste gedeelte wandelen we door de Laurabossen met hier en daar een heideveldje.  Daarna over het knuppelpad van de Kettingdijk, een grensoverschrijdend gebied met natte loofbomen.  Op Belgisch grondgebied lopen we dan weer aan de rand van een moerassig grasland. Ook volgt de route daar bijna de hele tijd de loop van een beek, eerst de Veldhoverbeek (die in het moerassige gebied kan overstromen bij een hoge waterstand) en verderop de Lechterrietbeek. Als de wandeling de beek verlaat gaat het eerst even langs een nogal vochtig grasland en vervolgens door een bosje.

We steken de Weerterweg over (opgepast een weg waar (soms te) snel gereden wordt) en duiken direct het bos weer in, om uit te komen aan de Smeetshoeve.    De route vervolgt zijn weg door een weiland (voormalig landbouwgebied) waar de koeien midden op het pad liggen en echt niet van plan zijn om op te stappen.  Dan maar met een boogje erom heen, want er tussen lopen met de viervoeter is misschien ook niet echt een slim idee.   Voor we weer op de Bocholterweg komen lopen we nog over een knuppelpad door een vochtig grasland.   Na het klaphekje belanden we weer aan de andere kant van de grens.   Aan de grenspaal rechtsaf en we volgen deze betonweg een stuk (je kan in de grassige berm lopen).  Na iets meer dan 500 meter kunnen we linksaf de Vetpeelweg.  De ‘berg’ rechts van ons is een voormalige vuilstortplaats.   Bijna op het eind van deze weg ligt de parkeerplaats en vertrekpunt van deze wandeling.

Praktisch :

Start : Vetpeelweg, 6006 VC  Weert

Afstand : 12 km

Parkeermogelijkheden : kleine parking aan de rechterkant, na +/- 500 meter

Horeca : geen horeca onderweg, wel genoeg bankjes en picknickplaatsen

Aard vd wegen : grotendeels onverhard ; zand-, bos- en graspaden, knuppelpaden

Deze wandeling is makkelijk te combineren met de IJzeren Man tot een dagvullende wandeling van 22 km. 

Klik HIER voor het fotoalbum

Ga naar Wandelwiki voor de GPS-track van deze wandeling

Meer info over dit gebied :

De Laurabossen, ongeveer 191ha groot, zijn van oorsprong een stuifduingebied en danken hun naam aan de Lauramijn in Zuid-Limburg (NL).   Rond 1900 beplantte men dit gebied met grove dennen.  Het hout werd gebruikt om mijngangen te stutten.  

Daarvoor lagen er uitgestrekte heidevelden tussen de kernen van Weert, Budel en Bocholt.  Als bezoeker ga je hier weinig van merken, er is nog maar een klein oppervlakte over.

De Laurabossen zijn eigendom van Natuurmonumenten.  Het is de bedoeling dat de grove dennen geleidelijk verdwijnen en plaats maken voor een gevarieerd eiken-berkenbos met vele wandel- en fietsmogelijkheden.   Je komt er ook grote grazers tegen.  Deze Schotse hooglanders helpen een handje bij het beheer.  Hun eetlust zorgt ervoor dat de heidevlakte open blijft.  Natuurmonumenten wil er ook weer meer heide creëren.

De Laurabossen vormen een mooi contrast met de nattere delen van Kempen-Broek.  Ongemerkt steek je de grens over en beland je in het Grensmoeras.

In dit gebied overschrijd je letterlijk grenzen, tussen België en Nederland, tussen bossen, moerassen, weilanden en over beken. Het Smeetshof maakte samen met het Nederlandse Wijffelterbroek deel uit van één groot grensmoeras, ooit 5000 ha groot.  

Het landschap werd op het einde van de vorige eeuw grootschalig ontgonnen.   In 2003 startte men met het herstel van het moeras. Het natuurinrichtingsproject Smeetshof zorgde voor nieuwe moerasgebieden, heideherstel, poelen voor amfibieën, natte en droge graslanden met verspreid liggende bosjes.
Uitkijkpunten, vogelkijkhutten, knuppelpaden en klaphekjes gunnen je een unieke blik in dit verrassend stukje Kempen-Broek.

zaterdag 03 juli 2010

Laurabossen/Grensmoeras

Ten Noorden van Turnhout tot aan de Nederlandse grens strekt zich een vlak landschap uit met afwisselend akkers, vochtige weilanden, natte en droge heidegebieden, dennen- en loofbossen, vennen en natuurreservaten.
Kenmerken van deze wandeling : de openheid en rust van het gebied.

We vertrekken aan de Nieuw Kaai in het centrum van Turnhout, steken de brug van het kanaal over en lopen rechts verder over het pad langs het kanaal. 

Ietsje verder laten we de vaart links liggen en koersen richting de velden en bossen.  Je bent nog maar amper een kilometer ver en waant je al volop in de natuur.  De koeien in wei kijken ons belangstellend aan. 

Tal van waardevolle vennen en heideterreintjes liggen verspreid over deze regio.  De vennen de Klotteraard en het Zwart Water behoren tot de mooiste van de Noorderkempen.  De openheid en de rust van het gebied zorgen er voor dat tal van weidevogels zich hier meer dan thuis voelen.

Een paar keer kruisen we de oude spoorverbinding (Bels Lijntje) tussen Turnhout en Tilburg omgevormd tot een fietspad.  

Na 8 km houden we een welverdiende pauze op het terras van café Zwart Water.    Daarna steken we de drukke weg over om onze wandeling te vervolgen langs  het Zwart Water en het Peerdsven, de vele weilanden en bossen.  

Het laatste stuk van de wandeling zagen we vanmorgen al, maar nu in omgekeerde richting.

Na afloop laven we onze dorst op het terras van café 't Boothuis.

Praktisch :

vertrek : de Nieuwe Kaai in Turnhout

afstand : 16 km

horeca : cafe Zwart Water na 8 km en meerdere gelegenheden in de buurt van de Nieuwe Kaai

parkeergelegenheid : meerdere gratis parkeerplaatsen aan de Nieuwe Kaai

aard vd wegen : bijna volledig onverharde paden

Op Wandelwiki vind je de GPS-track van deze wandeling

Klik HIER voor het volledige fotoalbum

Het Turnhoutse Vennengebied

Tijdens deze gevarieerde tocht wandelen we door de bossen en langs de velden van Grobbendonk, Pulle en Vorselaar ; een vlak en afwisselend landschap van vochtige weiden omzoomd met bomenrijen, uitgestrekte bossen met her en der nog heiderestjes.  

We vertrekken aan de kerk van Grobbendonk, het centrum van de Kempense diamantverwerkende nijverheid en lopen de dorpskern uit.   In de kapelstraat staat de oude kapel van Boshoven, gewijd aan de O.L.Vrouw van Lourdes.

Eén van de oudste gehuchten van Vorselaar is de Lovenhoek. Daar bevindt zich een witte kapel uit omstreeks 1900.  Achter de kapel ligt een gezellige picknickplaats.  De Lovenhoek is nu omgevormd tot een rustig natuurgebied, sinds 2007 in beheer van Natuurpunt.  In dit afgelegen gehucht stonden tot in de jaren dertig van de vorige eeuw nog een tiental boerderijen.  De oude schuur in het maïsveld is nog een getuige van de gemeenschap die hier ooit woonde.  Even verder lopen we door een prachtige eikendreef.

We verlaten dit prachtige gebied en nemen een pauze in de terrastuin van café de Roos van Casablanca.

Het laatste deel van de wandeling loopt door het Molenbos met zijn grote beukenbomen.

Praktisch :

vertrek : aan de kerk van Grobbendonk

afstand : 16km

parkeergelegenheid : meerdere parkeerplaatsen aan de rotonde voorbij de kerk.  De parkeerplaatsen op het terrein naast de kerk liggen in een blauwe zone.

horeca : meerdere gelegenheden in het centrum van Grobbendonk, onderweg : de Roos van Casablanca in Vorselaar

Klik HIER voor het volledige fotoalbum

Grobbendonk - Lovenhoek

zaterdag 17 juli 2010